Długość gwoździa powinna być 3-krotnie większa od grubości przybijanego elementu. Przy łączeniu cienkich części, gdy chce się uzyskać trwałe i mocne połączenie, należy użyć gwoździ o długości większej o 1/3 od łącznej grubości zbijanych elementów. Koniec gwoździa wystający poza elementy powinien być zagięty, a sposoby zaginania.. Jeśli gwóźdź zagnie się albo skrzywi w drewnie, trzeba go wyjąć, ochraniając powierzchnię elementu twardą podkładką.
Aby choć częściowo uniknąć wbijania gwoździ wzdłuż słojów i rozłupania drewna, zaleca się wbijać je ukośnie.. Małe gwoździki, trudne do uchwycenia w palce, łatwiej przybić nasadzając je uprzednio na cienki pasek papieru i wbijać dwoma uderzeniami młotka, zrywając jednocześnie papier. Przybijając cienkie elementy, deseczki i listwy na stałe do drewna lub płyt, trzeba je przed przybiciem
powlec klejem. Można wtedy użyć gwoździ o małym łbie albo bez łba. Gwoździe spełniają wówczas rolę ścisku Htolarskiego, a środkiem wiążącym jest klej. W tym przypadku trzeba gwoździe wcisnąć głębiej w drewno u/ywając cienkiego pobijaka, a powstałe w ten sposób zagłębienie wypełnić kitem.
Znacznie większe zastosowanie w pracach stolarskich ni.iją wkręty. Używane są 3 podstawowe rodzaje wkrętów: do drewna, do płyt wiórowych oraz z gwintem metrycznym (rys. 71). Wkręty do płyt wiórowych — w porównaniu ze zwykłymi wkrętami do drewna — mają jiwint na całej długości, bardziej ostry, o większym skoku I wysokości. Rdzeń wkręta jest cieńszy i wynosi 0,5—0,75 ńredniey znormalizowanego wkręta do drewna. Wkręcani' w płytę nie zgniatają jej cząsteczek, nie wykruszają ich pod naporem szerokich u podstawy i niskich grzbietów jak przy normalnym gwincie, lecz wcinają się w wióry, a połączenie jest wtedy o 30% trwalsze.
Przepisy Kulinarne - program partnerski kolejny - kreskowki dla dzieci